اگر از ایران به اینترنت دسترسی دارید، لطفا وی پی ان خود را روشن کنید
IF YOU ARE ACCESSING THE INTERNRT FROM IRAN, PLEASE TURN ON YOUR VPN
painting
I’m not a painter, and I never have been, and perhaps I never will be. But something interesting happened when my son gave me a digital pen as a gift. The pen remained on my desk until I decided to sell some of my photos to cover part of the cost of making my film. With the pen on my desk, I started doodling on my iPad. To my surprise, what began as a simple pastime evolved into a series of sixty paintings. I ended up selling those paintings, which contributed to making the film. It’s fascinating that these accidental paintings never repeated themselves until today!
من نقاش نیستم و قبلا هم نبوده ام و شاید بعد هم هرگز نباشم ولی این اتفاق وقتی افتاد که پسرم یک قلم دیجیتال برایم هدیه گرفت و این قلم مانده بود روی میزم تا روزی که تصمیم گرفته بودم برای تأمین بخشی از هزینه ی ساخت فیلم ام عکس هایم را بفروشم. قلم روی میز کارم بود و من روی صفحه ی آی پد با آن ور می رفتم. خوش خوشان، یک کاری از آب در آمد و بعد دوتا و... و شد شصت تا کار نقاشی. و همان ها را فروختم و فیلم هم ساخته شد به همت! این نقاشی های تصادفی. جالب است که دیگر تکرار نشد تا به امروز!!
